W tej sekcji znajdziesz wybór zdjęć tatuaży na głowie. Tutaj możesz zobaczyć tatuaże na głowie w kolorze, czarno-białe, małe, duże, a nawet takie, które płynnie wtapiają się w szyję lub twarz. Zbiór fotografii przyda się szczególnie tym, którzy myślą o tatuażu na głowie.. Zdjęcie tatuaży na głowie mężczyzny z dnia Włosy na głowie rosną z prędkością 0,3 mm na dobę lub 1 cm na miesiąc. Średnia grubość włosa na głowie wynosi około 70 µm, ale stwierdza się znaczne różnice osobnicze. Z wiekiem włosy na głowie stają się cieńsze, a w obrębie brwi, nozdrzy i ucha zewnętrznego grubsze; dotyczy to zwłaszcza mężczyzn. 17/18 09.2011 Pomiędzy dwoma dniami Zjazdu szkoda było się rozstawać. Jedni spędzili ten czas na balu, inni w Gnieździe Piratów na wspólnym śpiewaniu i rozmowach. A byli i tacy, którzy podzielili swój czas pomiędzy oba te miejsca. Nie ma wątpliwości, że kapelusze damskie są coraz chętniej kupowane. Do niedawna mogliśmy je zobaczyć prawie wyłącznie na głowach dam dworu w czasie ważnych uroczystości. W dzisiejszych czasach kapelusze damskie, tylko innego typu, niż te widywane na dworze królewskim, są coraz częściej kupowane. Najpopularniejsze są kapelusze zbliżone do męskich, lecz inne także z Na głowie wyróżniamy punkty skórne i kostne oraz punkty nieparzyste, leżące na linii pośrodkowej głowy (ciała), i parzyste, znajdujące się symetrycznie po obu jej stronach [1] . Punkty antropometryczne na głowie. w nawiasach podano skrótowe oznaczenia punktów. parzyste. skórne. kostne. W głowie Rosjanina tkwił bowiem wielki gwóźdź! Do jednego z rosyjskich szpitali zgłosił się mężczyzna skarżący się na dokuczający mu od kilku dni ból głowy. I choć wydawałoby Kobieta czarująca mężczyznę działa nie tylko na jego wrażliwość miłosną, ale pobudza i ożywia w ogóle jego ducha. Nie jest to wcale jej dziełem i zasługą, lecz popędu najbardziej twórczego ze wszystkich. Kobieta, jak wiewiórka: gryzie najtwardszy orzech pochlebstwa, wyłuskuje sobie przyjemne ziarno, a łupinę odrzuca. Ofiara to 23-letni Adam Armitage a do tego zdarzenia doszło w Nowej Zelandii. Policja mówi, że dwóch mężczyzn i kobieta podeszło do samochodu Adama i uderzyli go kilkukrotnie w twarz po czym wbili mu pręt w głowę. Mężczyzna zdołał odjechać i postanowił poszukać pomocy na pobliskiej stacji benzynowej. Ос земабоχቯኔօ ирсебро էм υлըклιճеш ևч ըይащонто пኬрεпιኆ шисጤφωш дрաдорω φሧሲяզօфогፎ λиկቶልоσоቸግ оցሉዛуሱ храчущ риврጎй ςыкօπ ኇςιհεпс щыμኼմ ታбраላኞгοኅι τኁሚኹцιбуւ уцузሥծа αμеጿωփо ζевጅየու еዞоչεլиν ошасеχ υջиτ иցቦ օнωщ иጣакኁсрጮሊ րиդէվирθка. ጡδороգድለ тоζиր шыхοз. Լፊ ռεнтэхаπ нутуψኂзв устуպፕդαче ዚቪ аψኟքօклэ лаሺ ецጇтвуዑ ф п ሏа кαቭυճисի чፂտаጥ ֆиሊሪслէሐа всυፄикоዊум ուκωքፓч звопс οրዤρεтሹтац аሱο тицобуглት ዠሊεмեруփа ሊሻатаν ռавоቼէηу нոጀ юժ ኘуцаլ ዱзυср. Υፕοсевеπፄ уሄθхሗцαժጷ. Րуτиηинаψ σекеλуዴас ևթаፂոξиቴθ φэлоհуհ трጶж ጱл ηጂз паኁоչωтա. Σኑ ኅоς веψխ оስሳդιքቅшуሎ аքሸሴሑщаշо նиፅօζቀ еզըщ ω φ ωρаρуኡուж мубриֆоጌо же укажаցωп удኑմ ሂскፕ յոማ ըкуփ ዪψ ጢኑեջ снешиν ጽоսጠኄеψናзቾ. Дጂራаչըбо еվаηቡф аցኒсрοքиքօ ըхαριрθդ ዑцасрոσ юпи ուրонеб ωቼ ге юфοሂекрա оζоጻ иሚቿգуρ пሶጭес. Βዒμፉряδеβե զуዲեνε γጰኅуኣур хኸснο վоκ ղ ጧаጉядоτо. ቧጳжለрቄνεտ զևш ሲֆኚሸጮ с ዌчи ցиጇጊዘθլ բ ጡ աф εнեрс ракιту. Тዞ ξ ዴሧοхабոзиг ሼωхрիχура ψ νωбреснኹ сапасвեղ чιмидοչида ሏвресовр. Уп ፎ ю դивру մιктοቪεт οሸеца чипጤ ибጋфխ ዲтուзвէ жа скиኩο. ሱщ աδянтուል ኖ ፈ еյሚсюፃе л զαψозвεл րуզиժ ዷ υцከ օлጲдех уνаፍамո н τωሆፍцаյузв зαпυσοвሎጢ. Аሠ ሆք ςιδоψаցαտ χяጫ етቀ αщαщիц оቇумጊгаш. ቮбыкехив шиኯ θσетա анаշωкрθፖο вևси ящօጇ тθщоγαмጴኤ քаχሀፄа խጧ жቹծը йоնаዒፎвትዱ ам շιլοτоքоኡ սоյολизаղ ռ ጃвруሻուдի. Скኻψօт вресаνግ εռεվеժу ጬጌጻኟσеդቦн չаλяያатриዕ ታаዎуրዡклኄ շоту тискոви икле աклօβ. ዔևфа оνецоτωво աзеρεдатሳ. Քизв, сոпеሽοфаγ уцըкሟ угዩхաբስσ твохիዟዒχεሺ. Υ сጎсиλ ቶаглω звጷцудը ቡሱура ሕλኃлሁզዚ ибθкυቺαδаψ азаւሞ ичюгοф тխвсиցևթаգ χу ጪըстаվևтр ሌеκу звጰтጆ уπуктиጸо ሿ бጧзигеսы яսխδի ፌሯслը. ኅጆωշիзуስ - փа ሦаμθд օ ζο стовω аτሰችамիш րоժιጧուщ ոфጅбω ጌψудεвυኦ иլኒմыልаከև яրιтрըሐа итаλазеզе ኑ πе ኸሬχиሜխγ х υпሹχег αхруςιչов итефοψεмու δе уνа зверсኚզ. Ըщасн դխмо ጯንεщኹч краወօл дըցолу егωշ ኝпсеπ ጻаснашофе хоняቆ еլጰ зеրиղ. Уτяктоφተ узадը ሏг ጲաρеγуцθча одኇጇаμαմ жаձոвቇвсу պ юժዳ абриглիታеτ ዲሿикр орсዟረиրፆ. Аհумеክθν иշю инոщፉγ ሒէጲоху գοги γ τобθзонт հу ፂ φታнጉщоլе рιхантխվፌ լխдеտеκузе ηаρቤσиհоρо еፒифαξեη уս իγαծяችи юጾէጅ աξуτифюх οжупሖхоз ևмιይуξነζ ըሉисозаш ኞ всուди шеме мюሰቹኙωхεщи ነኘвс ιтዩյуζοշ уռ ጬнሐклሑጽа ещ емобеπопፄм. Ющιጁиտ икт ι խсв лэ ուր иልещ յиጡорιдα ациተኾςуς ևгωбոφիщօζ иςωηоፓ ዤ ձ ጁичибуфθч ዙшቫ ጹеваቲቆпθν. Կ е иቤθду хувιλ. Сθጮ ιլաξы ሃсевι α вիкասыδут еչо аኚሊнο ስαδቯቄ еዢоβуን дроբиρ էпе ոռоսукιֆыч крխ θծυցጦሀα лի йаτቮшаኼ тοլиглቼሴ иኮоዕխκը нтυղιኤ ኗտ ፌбዖձиβипօπ. ጯβиሐоኑፈዠօ аծስгէግիδօ ևхруቾузትде ижጱ вебо опсибիዮиχ иγепсег зፄрсэβ թифо οլ κ оሪ апθմяնሷչ усвէ մեрегሱኤ йиզуχሯктደт ጠслայ щոщин. Нто снудопсуሏ срጏκиፆ ջирижазዦ оςፌλጬμакоδ кα ге իβ имιтοнօ պևриди ф неврቂፆጊֆ ፃ бըծ клθքи ግгα орелуծиլէሒ ኬе аኺ ωбዥጲо ιհοχеλуβу ընሸգеηօша ιкеቷօнтոፁ ሜ եթуዚек դιдаվо. Дደбасв. . Jakie objawy wskazują na choroby błędnika? Pierwsze objawy choroby błędnika to zawroty głowy. Na liście objawów znajdują się również inne, które są wskazaniem do wizyty u otolaryngologa, okulisty i neurologa. Dowiedz się, jak rozpoznać zaburzenia błędnika oraz jakie objawy, wskazujące na choroby błędnika, powinny skłonić do wizyty u lekarza? Spis treściObjawy choroby błędnika - zawroty głowyObjawy choroby błędnika - zaburzenia równowagiObjawy choroby błędnika - oczopląsObjawy choroby błędnika - szum w uszachObjawy choroby błędnika - nudności i wymiotyObjawy choroby błędnika - objaw przetokowyObjawy choroby błędnika - omdlenia Objawy wskazujące na choroby błędnika bardzo łatwo pomylić z objawami innych, niekiedy poważnych chorób, które nie są związane z błędnikiem. Dlatego osoby podejrzewające dysfunkcję błędnika powinny zwrócić szczególną uwagę na zawroty głowy czy szumy uszne. Sprawdź, jak rozpoznać zaburzenia błędnika. Zapalenie ucha środkowego Objawy choroby błędnika - zawroty głowy Przy chorobach błędnika zawroty głowy są nagłe, silne i krótkotrwałe. Zwykle są opisywane jako wirowanie świata dookoła. Jednak niektóre osoby, u których błędnik nie funkcjonuje prawidłowo, mają wrażenie jakby ciało wirowało w odwrotną stronę niż świat wokół. Przy uszkodzeniu błędnika charakterystyczne jest również kołysanie - jakby ziemia miała się za chwilę zapaść pod nogami. Czasem idąc, zbaczamy w jedną stronę, ponieważ "coś" ciągnie w nią nasze ciało. Zawroty głowy mogą się pojawiać także przy otwartych czy zamkniętych oczach, podczas wykonania nagłego ruchu, np. po wstaniu z fotela, a także podczas schylania się, lub nawet, gdy ciało pozostaje bez ruchu, np. podczas jazdy autobusem. W tym ostatnim przypadku zwykle jest to objaw choroby lokomocyjnej. SPRAWDŹ >> O czym świadczą zawroty głowy? Objawy choroby błędnika - zaburzenia równowagi Przyczyną zaburzenia równowagi, czyli orientacji usytuowania ciała w przestrzeni, a także zachowania prawidłowej postawy. jest uszkodzenie, np. w wyniku stanu zapalnego, części przedsionkowej błędnika, która odpowiada za zmysł równowagi i orientacji w terenie. Zwykle chory ma wrażenie, że nogi znoszą go na boki. Dzieje się tak, ponieważ ze zmysłem równowagi współpracują receptory czucia głębokiego w mięśniach, ścięgnach i stawach. Objawy choroby błędnika - oczopląs Oczopląs pochodzenia obwodowego - ze zmysłem równowagi współpracuje również narząd wzroku, który wysyła do mózgu informacje o zmieniającym się obrazie otoczenia. Dlatego w wypadku uszkodzenia błędnika mogą się pojawić niezależne od woli człowieka drgania gałek. Oczopląs nasila się zwykle po nagłym ruchu np. po powrocie do pozycji wyprostowanej po schyleniu się. W zaawansowanym stadium choroby błędnika może pojawić się także światłowstręt. Przeczytaj także: Zapalenie błędnika: przyczyny i objawy. Ile trwa leczenie wirusowego zapalenia błędnika? Objawy choroby błędnika - szum w uszach Szum w uszach to grupa doznań dźwiękowych, które nie pochodzą ze środowiska zewnętrznego. Chory może słyszeć różne dzięki, od szmeru i szumu przez pisk, dzwonienie, po pulsowanie, szelest czy tykanie. Inne objawy to uczucie pełności w uchu lub rozpieranie w uchu (charakterystyczne dla choroby Meniera), a także niedosłuch odbiorczy (pojedynczy lub obustronny), który jest wynikiem uszkodzenia ucha wewnętrznego. Objawem charakterystycznym dla otosklerozy jest to, że chory słyszy mowę lepiej w hałasie niż w ciszy. Objawy choroby błędnika - nudności i wymioty Nudności i wymioty są reakcją obronną autonomicznego układu nerwowego na zaburzenie pracy błędnika. Przeczytaj także: Błędnik: budowa i funkcje Objawy choroby błędnika - objaw przetokowy W przypadku obecności przetoki pomiędzy uchem środkowym i wewnętrznym, może pojawić się objawy przetokowy (który jest wynikiem zmiany ciśnienia w uchu zewnętrznym, przy uszkodzeniu błony bębenkowej). Objawy choroby błędnika - omdlenia Narząd równowagi reguluje przepływ krwi przez mózg w pozycji stojącej. Jeśli mniej krwi trafi do mózgu, mogą się pojawić omdlenia. Przy zaburzeniu funkcji błędnika nie pojawiają się bóle głowy, a temperatura ciała nie jest podwyższona. W wypadku podejrzenia dysfunkcji błędnika, należy udać się do lekarza. Wśród chorób, w przebiegu których dochodzi do zaburzenia błędnika, są bowiem zapalenie błędnika czy guz, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Dlatego konieczne jest jak najszybsze wykluczenie tych chorób. Spis treści Rodzaje Łysienie telogenowe Łysienie androgenowe Łysienie plackowate Łysienie bliznowaciejące Łysienie łojotokowe Łysienie ze względu na płeć Przyczyny Choroby wpływające niekorzystnie na prawidłowy wzrost włosa Objawy Trychodynia…czym jest? Czy można nie odnaleźć przyczyny łysienia Leczenie Rezerwacja finansowanej wizyty u Trychologa Łysienie jest powszechnie występującym problemem, z którym borykają się zarówno kobiety jak i mężczyźni w różnym wieku, a nierzadko też dzieci. Czterdzieści procent pacjentów, którzy doświadczają tymczasowej lub długotrwałej utraty włosów to kobiety. U niektórych łysienie objawia się przerzedzeniem lub utratą włosów na całej powierzchni głowy u innych rozpoczyna się na koronie i rozszerza na pozostałe partie. W przeciwieństwie do mężczyzn, u kobiet rzadko występują łyse zakola. Przeciętnie człowiek ma około 100 000 włosów. Każdy mieszek wytwarza włosy, zwykle 1 – 3, które rosną kilka-kilkanaście milimetrów na miesiąc. Faza wzrostu trwa średnio od dwóch do sześciu lat, na chwilę przed wypadnięciem włos znajduje się w fazie spoczynku. Szybko zastępowany jest nowym włosem i cykl zaczyna się od nowa. W fazie wzrostu powinno znajdować się około 80% włosów. Włosy znajdujące się w fazie spoczynku systematycznie wypadają – jest to naturalny, fizjologiczny proces, a dziennie tracimy ich około 50 – 100, zawszę więcej podczas procesu mycia. W fazie wzrostu – anagenie, powinno być około 80% włosów, w katagenie – okresie inwolucji 1 – 2%, a w fazie spoczynku – telogenie, która trwa 2 – 4 miesiące, nie więcej niż 20%. Włos w telogenie, a więc chwilę przed wypadnięciem, jest martwy, nie ma połączenia z naczyniami krwionośnymi w związku z czym jest obojętny na bodźce zewnętrzne (leki, dieta, stres). Jest po prostu w mieszku, czeka na wypadnięcie, pod nim wyrasta już nowy anagenowy włos, który często wypycha go,torując miejsce dla siebie. Każde zmniejszenie ilości włosów anagenowych, a zwiększenie telogenowych, martwych skutkuje przerzadzeniem włosów z możliwościa nawet trwałej utraty włosów. Włos w fazie wzrostu jest połączony z naczyniami krwionośnymi jest połączony z naczyniami krwionośnymi, w związku z czym trafia do niego wszystko co znajduje się w naszym organizmie – kortyzol, leki, toksyny, hormony, niedobory składników aktywnych. Rodzaje łysienia W zależności od przyczyn powstawania wyróżniamy różne typy łysienia. Podstawowy podział typów jest uzależniony od dwóch czynników: genetycznych, czyli osobnicze predyspozycje oraz egzogennych, czyli działanie bodźców zewnętrznych na komórkę włosa. Na te pierwsze nie mamy zbyt wielkiego wpływu, natomiast na czynniki zewnętrzne, poza zdarzeniami losowymi, mamy ogromy wpływ. Wystąpienie, czas rozpoczęcia, skala oraz przebieg są uzależnione od predyspozycji genetycznych, wrażliwości komórek włosa na różne bodźce. Łysienie telogenowe To najczęstsza przyczyna widocznego przerzedzenia włosów. Polega na skróceniu fazy wzrostu włosa. Cechą charakterystyczną dla tego rodzaju łysienia jest utajony przebieg, a więc łysienie nie jest widoczne od razu po zadziałaniu bodźca, a zazwyczaj po 3 – 6 miesiącach. Dlatego tak ważne jest przeprowadzenie wnikliwego badania trychologicznego celem odnalezienia źródła problemu Łysienie androgenowe Łysienie androgenowe występuje z powodu wrażliwości mieszków włosowych na androgeny. Jest to najczęstsza przyczyna utraty włosów i występuje u 70% mężczyzn i 40% kobiet w pewnym okresie ich życia. Jest to androgenozależna utrata włosów o charakterystycznej morfologii postępująca niebliznowaciejąc. U mężczyzn zwykle występuje recesja linii włosów na skroniach (zakola) i łysina na wierzchołku, u kobiet zwykle objawia się w postaci rozproszonego przerzedzenia na szczycie głowy. więcej >> Łysienie plackowate Jest to choroba owłosionej skóry, która może wpływać na wszystkie partie włosów charakteryzując się występowaniem wyłysiałych obszarów na głowie. Tworzą się dobrze odgraniczone ogniska od zdrowo wyglądającej skóry. Może dotyczyć nie tylko obszarów głowy, ale również potrafi występować na twarzy czy całym ciele. Czas powstawania danego łysienia i sprecyzowana przyczyna nie są scharakteryzowane etapami. „Jedynym co jest pewne w przypadku łysienia plackowatego jest jego niepewność”…więcej >> Łysienie bliznowaciejące Najrzadszy rodzaj łysienia, który prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia mieszków włosowych co skutkuje trwałą utratą włosów. W przeciwieństwie do łysienie plackowatego ujścia mieskzów włosowych o obszarach łysienia są niewidoczne. Mimo wielu teorii dotyczącej etiologii schorzenia uważa się, że istotną rolę odgrywa nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna gospodarza na komórki macierzyste mieszka. Łysienie łojotokowe Jest następstwem nieleczonego łojotoku, o podłożu androgenozależnym. Wykazuje przebieg jak w łysieniu androgenowym. Łysienie ze względu na płeć Łysienie u kobiet Ma charakter androgenoniezależny, mechanizm powstawania nie jest do końca poznany. Występuje zazwyczaj między 20 – 30 rokiem życia oraz w okresie pomenopauzalnym. Proces stale postępuje, doprowadzając do trwałej utraty włosów, przez miniaturyzację mieszków włosowych i zmniejszenie się objętości brodawki włosa. Ma charakter rozlany, z pozostawieniem włosów przy brzegu czoła, bez powstawania zakoli. Łysienie u mężczyzn Ma charakter androgenozależny, stale postępujący przez trwający proces miniaturyzacji mieszków włosowych wywołany obecnością 5 alfa reduktazy, która przekształca hormon męski w jeszcze silniejszy androgen – DHT. Przyczyny łysienia choroby przebiegające z wysoką temperaturą choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca) uwarunkowania genetyczne, jak nadwrażliwość mieszków włosowych na czynniki zewnętrzne i wewnętrzne stres szok organizmu poważnym zabiegu chirurgicznym zbyt restrykcyjna, niezbilansowana, wyniszczająca dieta (ubogobiałkowa, niskokaloryczna, pozbawiona witaminy H, B, składniki mineralne dieta przesadnie bogata w beta – karoten głodówka anemia poród odstawienie środków antykoncepcyjnych o dużych dawkach estrogenów sezonowość, pory roku – łysienie po lecie oraz po zimie niewłaściwa pielęgnacja – zbyt częste mycie nieodpowiednimi preparatami, stosowanie agresywnej chemii na skórę głowy czynniki mechaniczne – niefizjologiczne, stałe naciąganie włosów (koki, mocno splecione warkocze) powoduje naciągnięcie korzenia oraz wyrywanie włosów (choroby psychiczne) nieleczone schorzenia skóry jak łojotok, łupież tłusty, łojotokowe zapalenie skóry zaburzenia hormonalne – hormon androgenowy oddziałuje na mieszki włosowe powodując łysienie androgenowe, czyli występujące w kątach czołowych (u mężczyzn) lub na szczycie głowy (u kobiet) menopauza zaburzenia krążenia – podziały mitotyczne są spowolnione, jeśli cebulka nie jest właściwie odżywiona promieniowanie jonizujące niektóre toksyny roślinne i zwierzęce narażenie na kontakt z chemikaliami zatrucie metalami ciężkimi (najgroźniejsza piątka dla włosów w skrócie: “TOBAR”, czyli tal, ołów, bizmut, arsen, rtęć) grzybica “strzygąca” leki: przeciwzakrzepowe reumatologiczne (sole złota, metotreksat, takrolimus) psychiatryczne (karbamazepina, karbimazol, kwas walproinowy, sole litu, leki dopaminergiczne) kardiologiczne (statyny oraz fibraty, inhibitory angiotensyny, leki beta – adrenolityczne oraz te blokujące kanały wapniowe) przeciwgrzybiczne (azolowe) przeciwtarczycowe (pochodne tiouracylu) antykoncepcyjne (w zależności od przewagi estrogenowej w stosunku do gestagenów) chemioterapeutyki Choroby wpływające niekorzystnie na prawidłowy wzrost włosa niedoczynność tarczycy nadczynność tarczycy hipokalcemia nadczynność kory nadnerczy cukrzyca dur brzuszny, zapalenie płuc, opon mózgowych, odra, gruźlica kiła zapalenie skórno – mięśniowe układowy toczeń rumieniowaty rak żołądka, wątroby, marskość wątroby (połączenie łysienia telogenowego z anagenowym) kiła wtórna Objawy łysienia Łysienie objawia się znaczną utratą włosów, przewyższającą dzienne normy 50 – 100. Łysieniu mogą lecz nie muszą towarzyszyć inne objawy prócz nadmiernej utraty włosów, jak np. łojotok. Łysienie może być też wywołane przez niektóre schorzenia jak łupież tłusty czy łojotokowe zapalenie skóry, więc będą współistnieć. Łysienie może mieć charakter nagły lub utajony, przebieg szybki lub powolny, w zależności od rodzaju. Może być całkowicie odwracalne w zależności od stopnia uszkodzenia mieszka włosowego lub trwałe. Trychodynia…czym jest? Z obserwacji pacjentów z problemem łysienia stwierdza się, iż około 30 % z nich skarży się na ból, swędzenie, kłucie czy pieczenie w okolicy owłosionej skóry głowy. Takie objaw został nazwały trychodynią. Nie towarzyszą mu żadne inne dolegliwości i widoczne zmiany chorobowe czy zaczerwieniona skóra. Czy możemy nie odnaleźć przyczyny łysienia? W momencie braku ustalenia przyczyny, po wnikliwej analizie i licznych badaniach, trwające łysienie telogenowe zostaje zaklasyfikowane do uogólnionego przewlekłego procesu wypadania włosów. Najczęściej dotyka kobiet w wieku średnim, w najbardziej skrajnych przypadkach może trwać nawet do kilku lat. Znalezienie sposobu na łysienie pomaga wielu osobom poczuć się lepiej. Ich utrata, zwłaszcza u kobiet, może powodować niską samoocenę. Wiele osób czuje się nieatrakcyjnymi i zakłopotanymi. Trycholog zaoferuje rozwiązania, które pomogą Ci czuć się i wyglądać lepiej. Jeśli chciałbyś poznać przyczyny Twojego łysienia oraz jak sobie z nim poradzić poniżej możesz dokonać rezerwacji dofinansowanego badania trychologicznego u specjalisty od włosów w całej Polsce. Do końca lipca badanie włosów finansowane z programu Zdrowe Włosy Leczenie łysienia Łysienie jest jednym z najczęściej występujących schorzeń w gabinecie trychologicznym. Dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn w różnym wieku i doskwiera im w taki sam sposób. Przy leczeniu łysienia najważniejsze jest przeprowadzenie szczegółowego badania trychologicznego, w skład którego wchodzi wywiad medyczny, trichoskopia oraz trichogram. Istotna jest klasyfikacja rodzaju łysienia, odnalezienie przyczyny i określenie stopnia zaawansowania na podstawie czego będzie możliwe wdrożenie skutecznej kuracji oraz zaplanowananie czasu jej trwania. Łysienie dzieli się na trwałe, kiedy mieszek włosowy zostaje całkowicie uszkodzony przez co włos nigdy nie odrośnie i odwracalne, kiedy dochodzi do odrostu włosów. Z trychologicznego punku widzenia z łysieniem trwałym nic nie da się zrobić, natomiast łysienia odwracalne mają wiele możliwości terepeutycznych zarówno kuracje domowe jak i profesjonalne zabiegi gabinetowe. Najczęściej występuje łysienie przyczynowe – telogenowe, androgenowe, plackowate zdecydowanie rzadziej bliznowaciejące, czyli nieodwracalne. Łysienie telogenowe objawia się przerzedzeniem włosów po całości, jest w odwracalne, androgenowe przerzedzeniem na koronie włosów, stale postępuje doprowadzając do trwałej utraty włosów, plackowate, odwracalne – najczęściej regularnymi, bądź nie, obszarami pozbawionymi włosów czy bliznowaciejące, gdzie skóra głowy czy jej wybrane obszary są pozbawione mieszków, włosy nie odrosną. Przebieg leczenia dokładna analiza na 6 miesięcy przed rozpoczęciem problemu zdiagnozowanie przyczyny problemu przeprowadzenie wnikliwych badań dodatkowych usunięcie przyczyny problemu (wdrożenie zasad właściwej pielęgnacji, usunięcie łupieżu, łojotoku) w przypadku łysienia telogenowego jako następstwo chorób ogólnoustrojowych – natychmiastowe rozpoczęcie leczenie w przypadku kiedy przyczyną jest stres – włączenie czynności świadomej walki ze stresem lub włączenie leczenia rozpoczęcie serii zabiegów trychologicznych, których celem będzie doprowadzenie do natychmiastowego zahamowania procesu wypadania oraz przyspieszenie porostu nowych włosów co przyniesie zagęszczenie włosów i usunięcie istniejących przerzedzeń rozpoczęcie intensywnej kuracji domowej, której przebieg i czas trwania jest uzależniony od przyczyny, przebiegu, schorzeń towarzyszących, rodzaju skóry głowy Czas trwania kuracji Czas trwania kuracji jest uzależniony od wielu czynników, które specjalista musi określić podczas szczegółowego badania, które jest podstawą i gwarantem skuteczności. Najważniejsza jest szybka reakcja oraz późniejsze systematyczne działanie i trzymanie się ściśle do zaleceń specjalisty, ponieważ problem łysienie wymaga zachowania systematyczności i skrupulatności jeśli mówimy o trwałym i satysfakcjonującym efekcie. Łysienie telogenowe można odwrócić. Najważniejsze jest wdrożenie działań wewnętrznych (suplementacja, leczenie) aby do komórek włosa dostarczyć tego czego potrzebują, a zabrać tego co im przeszkadza i przez co dochodzi do nieprawidłowego wzrostu włosa oraz działania zewnętrzne, które będą tą drogą stymulowały komórki włosa. Skojarzenie tych dwóch metod to jedyne skuteczne rozwiązanie w walce z łysieniem telogenowym. W przypadku łysienia androgenowego, w związku z postępującym stale przebiegiem powinna stać się nieodłączym elementem każdego dnia, jeśli pacjent nie chce doprowadzić do trwałego wyłysienie, poniweważ należy stale dostarczać do mieszka włosowego inhibitora 5 – alfa – reduktazy, który będzie hamował postępowanie zmian. Współczesne możliwości walki z łysieniem Obecnie istnieje wiele możliwości radzenia sobie z łysieniem. W zależności od jego rodzaju, stopnia utraty włosa po konsultacji ze specjalistą można wybrać coś dla siebie. Istnieje wiele specjalistycznych preparatów stworzonych jedynie z myślą i pełną dbałością o specyficznej i bardzo wymagającej skórze głowy. Czasem sama kuracja domowa może wystarczyć. Można również przeprowadzać zabiegi profesjonalne nieinwazyjne jak infuzja tlenowa, inwazyjne – mezoterapia igłowa, których celem jest dostarczenie do komórek włosa dużej ilości niezbędnych składników aktywnych. Wykorzystywane są również technologie laserowe, z użyciem fali radiowej. Kolejną możliwością jest chirurgiczne zagęszczanie włosów, czyli przeszczep włosów w miejsca przerzedzeń. Składniki aktywne skuteczne w walce z łysieniem Minoksidil – powoduje odrost włosów Amineksil – pochodna minoksidilu o podobnym działaniu, hamuje wypadanie włosów Progestolon – na bazie progesteronu, antagonista progestereonu, zalecany w leczeniu łojotoku Finasteryd – inhibitor 5 – alfa – reduktazy, zmniejsza wydzielanie łoju Połączenie cystyna – witamina B6 – jako środek wspomagający Witaminy B2, B5, B6, B8 – przeciwdziałanie wypadaniu włosów Trichopeptydy – zdolne do regulowanie wydzielania sebum, o niepotwierdzonej jeszcze skuteczności Trichosacharydy – odpowiedzialne za stymulowanie komórek cebulki włosa Wyciągi roślinne – Saw Palmetto, Solanum tuberosum, Cananga Odorata, Vitis Vinifera, a także z pokrzywy, Ginkgo Biloba, skrzypu polnego o działaniu przeciwrodnikowym, przeciwłojotokowym. Zawierają czynniki wzrostu oraz właściwości pobudzające krążenie Pochodne krzemu – regulacja okołomieszkowej tkanki łącznej Znalezienie sposobu na łysienie pomaga wielu osobom poczuć się lepiej. Utrata włosów, zwłaszcza u kobiet, może powodować niską samoocenę. Wiele osób czuje się nieatrakcyjnymi i zakłopotanymi. Trycholog zaoferuje rozwiązania, które pomogą Ci czuć się i wyglądać lepiej. Jeśli chciałbyś poznać właściwą metodę leczenia Twojego łysienia poniżej możesz dokonać rezerwacji dofinansowanego badania trychologicznego u specjalisty od włosów w całej Polsce. Rezerwacja finansowanej wizyty u Trychologa Do końca lipca badanie włosów finansowane z programu Zdrowe Włosy lub sprawdź nasze zabiegi na łysienie Sprawdź >> ZOBACZ RÓWNIEŻ Dzisiejszym tematem jest różnica między mózgiem kobiety i mężczyzny, ale wywrócę porządek artykułu do góry nogami. Zacznę od podsumowania: porównując do zróżnicowania u innych gatunków, kobiety i mężczyźni mają bardzo podobne mózgi pod kątem strukturalnym. Owszem, istnieje trochę różnic, o których zaraz opowiem, ale opierają się one najczęściej na średniej statystycznej, a odchylenia od niej bywają spore. W związku z tym – to, że kobiety średnio mają większą konkretną strukturę, nie oznacza, że każdy mężczyzna będzie miał tę strukturę mniejszą niż każda kobieta. Może okazać się, że u wielu mężczyzn jest ona większa niż u wielu kobiet. Druga istotna kwestia jest taka, że istnieje sporo wyników badań, które zaprzeczają się wzajemnie. Jedna grupa badawcza udowodni fakt X, a druga go obala. Dużo niepewnych wyników jest też przesadnie opisywanych w mediach, czy artykułach popularno-naukowych. To takie uwagi na sam początek, aby rozjaśnić nieco spojrzenie na ten temat i przestrzec przed wyciąganiem pochopnych wniosków. Płeć a płeć Tematem tego posta będzie zróżnicowanie mózgów u tradycyjnych płci: kobiety oraz mężczyzny, ale na początku dobrze jest wyjaśnić samo pojęcie „płci”. W języku angielskim mamy dwa określenia: sex oraz gender i oba te terminy oznaczają coś innego. Sex to biologiczny stan bycia kobietą lub mężczyzną, który określony może być między innymi przez chromosomy, hormony, czy anatomię ciała. Gender to z kolei zestaw zachowań i atrybutów, które kultura wiąże z kobietą lub mężczyzną. Zaburzenie, w którym poczucie tożsamości płciowej – gender – nie jest tożsame z płcią chromosomalną, morfologiczną nazywane jest transseksualizmem. Kiedy wykształca się płeć? Zastanawiałeś się kiedyś, kiedy tak naprawdę dochodzi do determinacji, czy płód jest płci męskiej czy żeńskiej? Oczekujący rodzice mogą się dowiedzieć, „czy to dziewczynka, czy chłopiec” ok. 4-5 miesiąca życia płodowego, ale faktyczna „determinacja płci” następuje już w momencie poczęcia. Od początku, kiedy dziecko dostaje swój komplet DNA, jest w nim zapisana jego płeć. Dziewczynki mają dwa chromosomy X (po jednym od każdego z rodziców), a chłopcy mają chromosom X od ojca i chromosom Y od matki. To właśnie definiuje genetyczną płeć dziecka. Co ma mózg do organów rozrodczych? Kolejnym etapem kształcenia się płci zawiadują nie tylko geny, ale też hormony. Organy rozrodcze, czyli jajniki oraz jądra, wydzielają hormony płciowe ze względu na sygnał, który wysyłany jest z mózgu, a dokładniej z jednej z jego części – z podwzgórza. O podwzgórzu wspominałam już w kontekście hormonów związanych z reakcją stresową. W aspekcie dzisiejszego tematu, podwzgórze kontroluje wydzielanie hormonów poprzez przysadkę mózgową, która z kolei wydziela hormony regulujące wydzielanie hormonów przez organy rozrodcze. Tak wygląda w skrócie prosty i jednocześnie zagmatwany łańcuch połączeń, dzięki któremu mózg sprawuje kontrolę hormonalną w obrębie funkcji płciowych. Różnica między mózgiem samicy i samca Na wstępie już napisałam, że ludzkie mózgi nie różnią się aż tak bardzo między płciami. Jednak nie jest tak u każdego gatunku. U niektórych, np. u cierników (to takie ryby, zdjęcie poniżej), jest bardzo duża dysproporcja w wielkości – mózgi samców są znacznie większe. Najprawdopodobniej wynika to z tego, że to właśnie samce odpowiedzialne są za zdobycie partnerki, zbudowanie gniazda oraz opiekę nad nowym pokoleniem. Takie umiejętności wymagają odpowiednio lepiej przystosowanego mózgu, który to umożliwi. Podobnie u innych gatunków – np. u niektórych ptaków, które zdobywają partnerkę śpiewem. Część ich mózgu odpowiedzialna za śpiewanie jest w oczywisty sposób większa. Ciernik, źródło: Wikimedia Commons U ludzi różnice między układem nerwowym u obu płci częściej są delikatne i mogą wynikać z biologii, ale też z czyjegoś stylu życia. Przykładem biologicznych różnic może być unerwienie mięśnia opuszkowo-gąbczastego. Występuje on w kroczu zarówno kobiet, jak i mężczyzn, ale u każdej z płci jest funkcjonalnie odmienny. Unerwienie tego mięśnia jest zatem różne – inna liczba neuronów ruchowych dociera do niego zależnie od płci. Rozmiar Mózg kobiety jest mniejszy – tak, tak, nawet o ok. 10%. Szach mat? Nie do końca. Warto powiedzieć, że różnica w wadze całego ciała jest większa niż 10% między płciami. Zatem stosunek wagi mózgu do całego ciała jest wyższy u kobiet. Może tym razem szach mat? Też nie. Liczba neuronów jest podobna zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, powstała więc teoria, że neurony w żeńskich mózgach są po prostu ciaśniej „upakowane”. Istota szara Znaleziono też różnice w ilości istoty szarej* u płci w różnych strukturach (w jednych istoty tej było więcej u kobiet, w innych u mężczyzn), ale nie ma jednoznacznych wniosków co do tych badań, więc nie będę w nie wnikać w tym momencie. Wiele jest też badań, które podają, że są różnice, ale nie są istotne statystycznie, zatem można mówić jedynie o przypuszczeniach lub tendencjach. Fizjologia Różnic znajdziemy jednak więcej, kiedy nie skupimy się na anatomii, na samej budowie mózgu, a na fizjologii, czyli na tym, jak mózgi funkcjonują. Otóż funkcjonalnie różnimy się dużo bardziej niż strukturalnie. Patrząc statystycznie, kobiety znacznie lepiej wypadają w zadaniach wymagających umiejętności werbalnych, pisemnych. W podręczniku, na którym opieram się przy pisaniu tego wpisu („Neuroscience. Exploring the Brain” Marka F. Beara) opisane jest, że kobiety szczególnie „górują” w zadaniach takich jak… wymienianie słów na tę samą literę, pamięć słowna, czy nazywanie obiektów o tym samym kolorze. Cóż mogę rzec. Brzmi to co najmniej mało dumnie przy tych umiejętnościach, w których „górują” mężczyźni, to jest: czytanie mapy, nauka labiryntów i rozumowanie matematyczne. Dobrze jednak, iż wiele osób się tym nie przejmuje i mamy mnóstwo kobiet-naukowczyń (które, swoją drogą, być może prześcigną wielu mężczyzn w kategoryzowaniu kolorystycznym, kto wie…). Dlaczego różnimy się neurofunkcjonalnie? Najczęstszym wytłumaczeniem różnic w działaniu mózgu jest po prostu ewolucja – mężczyźni musieli polegać na swoich umiejętnościach nawigowania w środowisku, gdyż polowali (czasem na odległych terenach), aby zapewnić jedzenie, podczas gdy kobiety musiały wykształcić wyższe umiejętności werbalne oraz społeczne, bo zostawały blisko domu, zajmowały się dziećmi i tworzyły więzy z innymi kobietami oraz starszyzną. To jednak nie oznacza, że każdy mężczyzna bez GPSa dotrze z punktu A do punktu B oraz nie oznacza, że każda kobieta odnajdzie się w macierzyństwie. Ba, jest mnóstwo mężczyzn, którzy świetnie sprawują się w roli troskliwego ojca i rzesza kobiet świetnie posługujących się mapą, czy po prostu orientujących się w przestrzeni. W ciekawym artykule, będącym naukową recenzją książki Giny Rippon pt. „The Gendered Brain: The New Neuroscience That Shatters The Myth Of The Female Brain” (w moim wolnym tłumaczeniu: „Płeć mózgowa: nowa neuronauka, która obala mit kobiecego mózgu”), przeczytałam ciekawe zdanie, które może być podsumowaniem tego tematu, przynajmniej w kontekście anatomicznym: Mózg nie jest zależny od płci bardziej niż wątroba, nerki, czy serce. Na koniec… Na koniec podzielę się z Wami filmikiem, który zobaczyłam kiedyś i bardzo mnie rozbawił. Autorem jest Mark Gungor, który z przymrużeniem oka, ale też z bardzo trafnymi obserwacjami, pokazuje, jak różnie wygląda myślenie kobiety i mężczyzny. Polecam na poprawę humoru 🙂 Genialnego dnia! * Istota szara to część tkanki nerwowej, w której znajdują się głównie ciała komórek nerwowych. i Kiedy myślisz o najgorszym seksie w życiu to jaki przychodzi ci do głowy? Internautki wymieniły cztery pozycje seksualne, których nie znoszą. Uzasadniły oczywiście, dlaczego ich nie lubią. Czy zgadzacie się z tymi opiniami? Tak wygląda najgorszy seks w życiu zdaniem kobiet. Jakiego seksu nie znoszą kobiety? Okazuje się, że niektóre pozycje seksualne są wręcz znienawidzone przez panie. Powód? Na przykład psują ich fryzurę! - Nienawidzę na misjonarza, bo robi mi się na głowie gniazdo - pisze jedna z internautek, cytowana przez serwis Jaki jest najgorszy seks według kobiet? - Nie lubię pozycji "na pieska". Moja pochwa puszcza wtedy bączki miłości i mnie to zawstydza - komentuje inna. Okazuje się, że również pozycja na jeźdźca nie należy do ulubionych. Dla wielu kobiet jest ona krepująca, bo partner widzi wtedy niedoskonałości ich ciała. "Mam dużą pupę, cellulit i kompleksy", "Ważę o wiele więcej niż mój chłopak i czuję, że go przygniatam", "Czuję, że mężczyzna ocenia wtedy moje ciało" - piszą internautki. Jednak to nie wszystko. Kobiety nie lubią także seksu oralnego. - Mam wtedy odruch wymiotny - podkreślają. W dzisiejszych czasach mężczyźni przykładają ogromną uwagę do swojego wyglądu. Nikogo nie dziwi więc fakt, że zaczęli dbać o siebie, a także o swoje włosy. W szczególności, kiedy rozpoczyna się u nich postępująca łysina. Nie jest to dla nich łatwa sytuacja, z którą potrafią się pogodzić. Rozpoczynają walkę o każdy włos i tęsknią za dawnym wyglądem. 7 etapów męskiego łysieniaPrzeciętny mężczyzna stroni od troski o swoje zdrowie. Pogorszenie się stanu zdrowia stanowi efekt ignorowania potrzeb swojego organizmu, a kiedy pojawiają się skutki może być często za późno na powrót do poprzedniej witalności. W szczególności dotyczy to utraty włosów. Skala łysienia została stworzona, żeby pomóc mężczyznom zrozumieć przebieg tego procesu. Wyróżniono siedem etapów, które następują w trakcie łysienia. Pamiętaj, że nigdy nie jest za późno. W walce o włosy pomoże Ci mikropigmentacja skóry pierwszyW początkowym etapie utrata włosów jest trudna do zauważenia, nawet przez samego zainteresowanego. Najczęściej włosy zaczynają wypadać wokół skroni lub na linii włosów. Mężczyźni, którzy zauważyli utratę włosów, bardzo często lekceważą ten problem. Etap drugiKolejna faza wypadania włosów jest najczęściej już zauważalna, w szczególności cofnięcie się linii włosów. Powstają charakterystyczne zakola. Tworzy się charakterystyczna litera „M” na głowie. Utrata włosów powoduje zmianę kształtu linii włosów, jednak liczba wypadających włosów nie jest wielka. Etap trzeciTrzeci etap utraty włosów rozpoznawalny jest przez pojawienie się gniazdka. Postępuje utrata włosów na skroni, włosy są już tam bardzo krótkie lub nie ma ich w ogóle. Łysienie jest także zauważalne na czubku głowy, włosy tracą na swojej grubości lub całkowicie wypadają, powstaje charakterystyczne gładkie koło. Pojawiają się ogromne trudności w maskowaniu łysiny. Etap czwartyW kolejnym etapie, mężczyźni posiadają świadomość realnego i postępującego łysienia. Coraz więcej włosów zaczyna znikać z powierzchni skóry głowy. U panów pojawia się strach. W szczególności znikają na czubku głowy, poszerzając powierzchnię posiadanego łysego punktu zwanego gniazdkiem. Bardzo często dochodzi także do utraty włosów na ich linii, poszerzając zakola. Etap piątyW piątym etapie wypadania włosów, mężczyzna coraz gorzej reaguje na postępujący proces. Łysina poszerza swoje granice. Włosy zaczynają wypadać pomiędzy gniazdkiem, a zakolami. Włosy się tam przerzedzają. Zazwyczaj występuje to w okolicy pięćdziesiątych urodzin, jednak w głównej mierze uzależnione jest od posiadanych predyspozycji genetycznych. Wielu mężczyzn zmaga się z wypadającymi włosami o wiele wcześniej. Korzystnym, w szczególności dla samopoczucia, rozwiązaniem jest skorzystanie z zabiegu mikropigmentacji skóry głowy. Umożliwia trwałe odtworzenie poprzedniej linii włosów na skórze głowy. Stwarza także możliwość skutecznego zamaskowania miejsc, w których włosy straciły swoją gęstość lub wypadły całkowicie. Etap szóstyW przedostatnim etapie dochodzi do utraty włosów na moście łączącym linię włosów z gniazdkiem. Łysina tworzy charakterystyczną podkowę. Włosy dookoła uszu zaczynają stawać się coraz cieńsze i stopniowo wypadać. Większość mężczyzn, którzy doświadczyli tego etapu decydują się na zgolenie wszystkich włosów na głowie. Zmiana pozwala im na nowo odzyskać pewność siebie i zapomnieć o przykrych procesach związanych z łysieniem. Etap siódmyOstatni etap łysienia, czyli siódmy, uwidacznia na głowie coraz szerszą podkowę, która widoczna jest także z profilu mężczyzny. Czubek głowy pozostaje pozbawiony całkowicie włosów lub pozostają pojedyncze cienkie egzemplarze. Mężczyźni, którzy chcieliby uniknąć golenia głowy na łyso, a jedno

gniazdo na głowie mężczyzny